“Aptallar ve içinde sevgi duymayanlar dostluk kuramazlar. 





Çünkü dostluk birliktelikle sürer, sevgi ile yeþerir, emekle meyve verir.”

“Ýnsanlar arasýnda yakýnlýk ve sevgi olursa anlaþabilirler ve bundan dostluk doðar
“Dostluk ancak iyi ve erdemli insanlar arasýnda gerçekleþebilir. 
Yani, aralarýnda uyum olan insanlarýn birlikteliklerinden dostluk 
doðar. Bu nedenledir ki birliktelikler dostlukla devam eder. Erdemli 
kiþilerin birliktelikleri, süreklilik kazanýr
Düþüncelerinde, beðenilerinde, yaþayýþlarýnda benzerlik bulunanlar 
beraberliklerini sürekli sürdürdüklerinde bu iliþki dostluða ulaþýr; 
tersi ise çatýþmaya. Dostlukla beraberlik ayrýlmaz bir bütündür. 
Bedenen birliktelik yaþanmasa bile gönülde, yürekte birliktelik sürer
“Dostluk insana erdem kazandýrýr. Bir baþka deyim ile; erdem, 
dostluðun oluþmasýnýn yardýmcýsýdýr. Erdem, tek yaþayan insan için 
deðil, toplum halinde yaþayan insanlar içindir. Erdemliliðimizin 
varlýðý, ancak birlikte olduklarýnýzýn kabulü ile gerçeklik kazanýr


“Erdem olmadan, dostluðun hiçbir türü olmaz. Dostluðu hem doðuran 
hem sürdüren erdemdir. Erdemden daha çok sevilebilecek hiçbir þey yoktur. 
Hiçbir þey onun kadar kendine sevgiyi çekmez.
“Dostluktan gelen sevecenliði, doðanýn yarattýðýný anlamak güç deðil
;Dürüstlüðü arayanlar, sevmeye baþladýklarý insanýn 
yakýnlýðýndan ve yaradýlýþýndan yararlanmak için birbirlerine 
baðlanýrlar, yaklaþýrlar ve birliktelik yaþarlar
;Dostlar istedikleri sevgide eþ olurlar. Bu þekilde eþ olmak ise 
hakka eriþmektir.

Sevgi ile yüklü dostlar isterler ki, aralarýnda yardým istemekten 
çok yardým etmeye hazýr olsunlar. Böylece yaþamlarýna onur kazandýrýrlar
“Yaradýlýþýmýz deðiþmeyeceði için gerçek dostluk ölümsüz olur. 
Ýnanýyorum ki dostluðun kökeni budur
“Dostlukta hiçbir þey yapmacýk deðildir, her þey gerçektir ve içten gelir. 
Bu yüzden sanýrým dostluðu gereksinim deðil, doða yaratýr
;Dostluklar, çýkar kaygýsý ile kurulmaz. Baþkalarýný minnet altýna 
sokmak için iyilik sever ve eli açýk olunmaz. Bu nedenle de dostluk, 
bir ödül almak kaygýsý ile deðil, bütün kazancý o sevgide olduðu 
için aranmalýdýr
“Dostluðun güçsüzlükten, herkesin kendisinde olmayan bir baþkasýndan 
elde etmek istediðinden doðduðunu söyleyenler, dostluðu gereksinim 
ve zorunluluktan doðmuþ saymakla, ona çok aþaðý ve hiç de soylu 
olmayan bir doðuþ vermiþ olurlar
“Bir insanýn kendine güveni ne kadar tamsa, bir insan hiçbir þeye 
gereksinim duymayacak, her þeyin yalnýzca kendisinde bulunduðuna 
inanacak erdem ve bilgeliðine sahipse, o denli dost edinir ve 
dostunun yakýnlýðýný kazanýr

“Kadýnlar erkeklerden, yoksullar zenginlerden, mutsuzlar mutlu 
sayýlanlardan çok, dostluðun desteðini ararlar. Tersi dostluðu 
yaþamdan ayýrmýþ olur. Buysa güneþi dünyadan ayýrmaya benzer  
“Dostlarýn ahlâký temiz olmalý. Aralarýnda her konuda, 
düþünüþlerinde, isteklerinde, ayrýmsýz, tam bir anlaþma olmalý. 
Ýnsana sevgi kazandýran erdemden ayrýlmamalý. Ýnsanlarýn dostluða 
elveriþli olup olmadýklarýna bir karar vermek için görünür 
belirtileri yoktur. Onun için saðlam, deðiþmeyen, hep ayný kararda 
olan dostlar seçelim. Bunun için de öncelikle dostluða giriþim gerekir.”