Bir de "Uðundurma" diye bir oruç þekli vardý; oruç üç gün üst üste bir tane kuru üzüm veya benzer bir þeyle açýlýrdý. Baþka  bir þey yemek ve  içmeden üç gün oruç tuttuktan sonra evde yapýlan "kömbe",  "çörek",  "küllük" veya  köydeki bakkaldan bir  þeyler  alýnýr ve herkese daðýtýrlardý.

MAMAÞ  köyünün  yukarýsýnda  "Küflangilin Yusuf" (eski soyadlarý Kara idi þimdi Solak) amcanýn  evi vardý. Yusuf amcanýn evinde "Hýzýr’ýn  Pabucu" denilen bir tek pabuç vardý. Halen Yusuf amcanýn oðlu Süleyman Solak'ýn evinde korunuyor. Rivayet odur ki Hýzýr buradan geçerken bir tekini bilerek burada düþürmüþtür. Bu yüzden pabuç kutsal sayýlýr, köylüler bu pabuca ziyaret  ederler, dilek  tutarlardý. Hasta  olanlar, özellikle bir çeþit felç geçirenlerin (aðzý, yüzü eðilen) bu pabucu ziyaret ettiklerinde iyi  olacaklarýna inanýlýrdý.

Hýzýr Orucu yaklaþtýðý zaman anam SULTAN  ANA, evdeki bütün çuvallarýn aðýzýný  açar, etrafýný  temizlerdi. Ana  niye  böyle  yapýyorsun  diye  sorduðumda;
-  “Boz atlý Hýzýr  uðraya ki  bolluk  bereket ola" derdi.

Memurluk yaptýðým  zamanlarda bir süre çevre köylerde özellikle Kürt köylerinde bulundum. Buralarda "küllük" (bir çeþit börek) piþirilir,  ufak  ufak  doðranan "küllük" üzerine sarýmsaklý yoðurt ve bolca  tereyaðý dökülür tek bir kaptan hep birlikte yenirdi. 

Birbirlerini   ziyaret  eder, niyaz (niyaz  öpmektir) ederlerdi. Küskünler  barýþýrdý. Bu  gibi günleri  yapmak, komþusunu ziyaret  etmek, yakýnlaþmak, dostluk ve arkadaþlýðý yeniden baþlatýr, kötülükler de ortadan  kalkar.