Soðukpýnar Kaynaðýnýn yanýnda Muhtarlarýn (Eraslan) aðýlý vardý, þimdi hala kalýntýlarý durmaktadýr. “Cuma Kaa” bir zamanlar köyün muhtarlýðýný yapmýþ biridir. Muhtarlýk yaptýðý dönemlerde Soðukpýnar'daki  kendi aðýllarýný  eþi Senem Hatun adýna tapu yaptýrmýþ ve çevre köylerin haksýz müdahaleleri sýrasýnda bu tapunun faydasýný görmüþlerdir.

Soðukpýnar’dan batýya doðru geldiniz mi “Tütün Tarlasý” denilen muhite gelirsiniz. Tütün Tarlasý’nýn baþýnda Ahmet (Aslan) Çavuþ’un aðýlý vardýr. Ahmet Çavuþ usta ve becerikli bir kiþidir. O zamanlar Soðukpýnar’ýn suyunu komþularý  ile  beraber  hark –sulama kanalý- açarak  göle getirmiþler. Soðukpýnar suyu göle akar ve Tütün Tarlasý’ný  sularlarmýþ. Gölün batýsýnda “Mistikgilin” (Fýrtýna ailesi) aðýlý ve hemen yanýnda da “Mistiðin Pýnarý” vardýr. Ýçtikçe  içilen, insaný  rahatsýz etmeyen en tatlý kaynak suyu desem doðrudur.
ATATÜRK ün sevdiði türkü olan Zeynebim türküsünü besteleyen ve söyleyen, tarihe geçmiþ Aþýk Süleyman Fahri; bu yaylalarýmýzda türkü söyleyen, beste yapan üstatlardan  biridir.

Yaylalara, daðlara göz atarak  yaklaþýk yarým saat yürüdünüz mü  Sorgun ismiyle anýlan yere gelirsiniz. Burada bir zamanlar çýkarýlan ama artýk iþletmesi yapýlmayan amyant madeninin  posalarý  ile karþýlaþýrsýnýz. 1970 de benimde içinde bulunduðum arkadaþlarým tarafýndan  dikilen aðaçlardan iki-üç  tane kavak kalmýþtýr. Gölgesi  oldukça çoktur ve mesire  yeri gibidir.

Sorgun’da Þeyhhalilgilin (Saçlý ailesi) aðýl yerleri vardýr. Sorgun’dan batýya doðru geldiniz mi “Tencilli Yaylasý’na gelirsiniz. Burada Ali Efendigilin (Bozkurt ailesi), Aþýrgilin (Güvercin ailesi), Hasan Kaa (Bayram ve Bakýr aileleri) ve Ali Kaa’larýn aðýllarý vardýr. Biraz aþaðýya indiniz mi  Hüsüðün, hemen karþýsýnda Balkýzýn ve Tahsildar’ýn, biraz yukarýda  Emoggilin aðýllarý vardýr.

Kale’de Muhtargilin, güneyde Etyemezlerin, Büyük Koyak’ta Cavuþgilin (Çamlýk ailesi), Çataltaþ’ýn yan ve arka  tarafýnda da aðýllar vardýr. Her aðýl yüz koyunu  alabilecek büyüklüktedir. Önlerinde de “hevþeleri” –çevrili küçük bahçe- vardýr. Cins karaman koyunlarýna Kangal koyun köpekleri  bakarmýþ.
Tencilli'ye gelmiþken pýnarýn  baþýnda   oturun, saða  sola bir göz  atýn, tertemiz havasýný çekin içinize. Geçmiþi  hatýrlayýn; bu yaylalarda aðýllarda ecdatlarýmýz, dedelerimiz, babalarýmýz ve aileleri yaþamýþlar. Konmuþlar, göçmüþler. Allah hepsine rahmet eylesin, mekânlarý cennet olsun

Haziran  ayýnda koyun sürüleri 15 gün- 1 ay yaylada  kalýr, gece köye dönmezdi. Sabahleyin annelerimiz , bacýlarýmýz Helke -bakraç-  ve Tuluðunu (deriden dikilmiþ süt taþýma torbasý) alýr, bazýlarý eþeklere biner bazýlarý yaya olarak yola  koyulurlardý.

Biz küçük çocuklar annemizin  sýrtýnda onlar da eþeðin üzerinde, yol demeye bin þahit  isteyen yayla yolunda  düþe  kalka yaylaya  varýrdýk. Elleri, ayaklarý öpülesi analarýmýz, babalarýmýz ne  zorlu yaþam  mücadelesi  verdiler. Yaylada koyunlarý sagar, gün batýmý sütü tuluða süzer, doldururlardý. Tuluktaki sütleri eþþeðe yükler, bazýlarý eþeklere biner, bazlarý ise çocuðu sýrtýnda  sekiz on  kilometre yolu  yürüyerek köye dönerlerdi. Mamaþ'a gelindi mi yemek, ekmek, süt piþecek, yoðurt veya peynir yapýlacak. Köy dýþýnda arazide çalýþan aileden biri var ise  ona azýk (yemek) gidecek… Ne zorluklar yaþadýlar… Ama birlik beraberlik içinde, güzel komþu iliþkileri içinde, acý tatlý her þeyi paylaþarak. Ayný güzellikleri Allah hepimize yaþamayý kýsmet etsin. Dostça kalýn

Mustafa Metin
Ýstanbul