MAMAÞ NASIL MAMAÞ OLDU
Kategorie: Sizlerden Gelenler | Von admin am 25.01.2007 04:30 Uhr
Gelesen: 317 mal
Rating: 5/10 (1 Stimmen)
Rating: 5/10 (1 Stimmen)
Yýl 1968... 48 doðumlu arkadaþlarýmýzý askere yolluyoruz... Adettir köyümde; askere gideni davet edip, yemek yedirip uðurlamak, adettir gurbetten geleni davet edip sofra kurup onurlandýrmak. Hatýr saymak, hatýr sormak; “Hoþ geldin, sefalar getirdin, çok þükür ki tekrar buluþtuk, tekrar buluþmak þansýna sahip olduk, feleðin tuzaklarýndan kurtulup aramýza tekrar döndün, sað salim seni görebildik, mutlu olduk” demek... Ýþte bu töredir ki, askere giden arkadaþlarýmýzý davet eden sayýn VELÝ TAÞ (Kurtveli)’ýn evinde yedik içtik eðlendik. Saz çaldýk, türküler söyledik, eðlendik. Akranca, arkadaþça, kendimizce... Töremizdendir sabaha kadar eðlendik ama son bir halimiz hal olmalýydý... Köyü sokak sokak, ev ev gezip, kapý kapý ziyaret edip “Allaha Ismarladýk” demeliydik... Ama kimseyi rahatsýz etmeden... Ýyi de, sabahýn beþinde, herkes kan uykudayken bu nasýl olacaktý? Çözüm çok kolaydý ve biz bunu çok iyi biliyorduk... Hiç sorun deðildi... Kültürümüz her zaman olduðu gibi, bunun da çözümünü bize sunmuþtu zaten... Yapmamýz gereken; sokaklarý türkü söyleyerek gezmek, her kapýyý ziyaret edip önünde bir veda türküsü söyleyip ayrýlmaktý. Ýster duysun ister duymasýn bu bir onurlandýrmaydý, rahatsýz etme deðildi... Nazýnýzýn geçtiði, nazýnýzý çeken biri mi var? O zaman iþ deðiþir... Ýnadýna uyandýrmak, ellerini öpmek zorundasýnýz. Yapmazsanýz yandýnýz ki ne yandýnýz... Darýlýr, küser, bir daha bakamazsýnýz yüzüne... Gönlünü kýrmýþ, adam yerine koymamýþ olursunuz... En büyük ayýbý iþlemiþ olursunuz ki, aman Allah... Ýþte bu nedenlerle, düþtük köyün içine. Hem söylüyor hem çalýyoruz sazlarý kendimizce... Ayrýca, yedek kuvvet olarak birde 45 lik plak çalarýmýz var yanýmýzda. MUHTAR ERASLAN’IN Alaman pikabý ve plaklarý. Ben yeðeniyim ya... Pikabýn emanetçisi ve sorumlusu da benim... Köyü dolaþtýk, sokak sokak... Kollarýmda on kiloluk pikapla... Kopmuþ kollarým, derman kalmamýþ. Yaþasýn!!!!! ABÝDÝN DEDEN’ÝN (Abidin Þimþek) kapýsýna gelmiþiz... Gün doðdu bana... Koydum pikabý dedemim penceresinin önüne. Aha da koydum mu pikaba bir uzun hava plak… Sonrasý bir Allah’a kalmýþ bir de dedeme... Ya fýrça yeriz ya da dedemden teþekkür alýrýz... Ya Allah ya kýsmet bekliyoruz... Dedem odanýn penceresini açtý, zifiri karanlýkta bizi görmeye çalýþtý ama ne mümkün... Biz bile kendimizi göremiyoruz kaldý ki kan uykudan uyanan dedem bizi görsün... |
- Ula uþak siz kimsiniz? - Dede biz arkadaþlarý askere yolluyoruz, senin elini öpüp ruhsatýný almaya geldik. diye seslendim ve pikabý kapattým. - Vay gurban olam uþaklar. Demek dedenizi adam yerine koyup kapýsýna geldiniz hemi? Sizi yaradana gurban olurum… - Avrat kalk, sandýktan þiþeyi çýkar. Bir tabak da kavurma ver. Gençler dedelerini ziyarete gelmiþler. Benim yavrularým. Ne söylesem, ne desem bunun üstüne bilemem ama benden bu kadar... MAMAÞ BU ÝNSANLARLA MAMAÞ OLDU... BENÝM ÝLE DEÐÝL... Süleyman Yanýk – Ýstanbul |
Noch keine Kommentare vorhanden. Schreibe den ersten!
? Eigenen Kommentar verfassen