EN BÃœYÃœK ERDEM

Sayýsýz erdemlerden bahsedilir çok deðiþik ortamlarda. Bu erdemler bizleri mutluluða huzura taþýrmýþ. Neler var neler: dürüstlük, doðruluk, çalýþkanlýk, yardýmseverlik, alçak gönüllülük, hoþgörü, saðduyu ve daha niceleri...

Bu güzel hasletlerden bahsetmeyen pek azdýr. Ve bu hasletleri alkýþlamayan neredeyse yoktur. Hangi toplumsal ortamý paylaþýrsak paylaþalým bu deðerler bizlerin ortak ''olmazsa olmazlarý''mýzdýr.

Bu güzel özelliklerden bahsederken çoðumuz baþýmýzý onaylarcasýna sallar ve ardýndan da bir iç çekeriz ''nerede o güzel insanlar'' dercesine. Ve ne acýdýr ki yine bizler deðil miyizdir dostlarýmýzdan baþlayanlar aldatmaya ve incitmeye...

Bu nasýl bir çeliþkidir ki hangi ortamda olursa olsun hepimizin alkýþladýðý ve coþkuyla katýldýðý bu deðerler hayatýmýza bir türlü geçirilemiyor. Neden bu hazineler, bu sihirli güçler birer kelimeden daha öteye gidemeyen ''gizemli'' tapýnak kitabelerinde tozlanmaya terkedilmiþ erdem hikayelerinden öteye bir türlü gidemiyor...

Diyorum ki, hadi gelin konuþmayý býrakalým. Gelin baþkalarýnda hata aramayý býrakalým.

Haydi hepimiz bir olup dimdik duralým dedikodulara ve iftiralara karþý... en küçüðünden en büyüðüne...

Diyelim ki: "yeter artýk konuþmayýn... Kendinizi yaþayýn... Kendinizi farkedin... Kendinizi soluklayýp kendinizde varolun... Býrakýn baþkalarýnýn ne yaptýðýný, ne dediðin, ne yediðini ve ne içtiðini.

Yetmez mi bunca zamandýr kendimize sýrtýmýzý döndüðümüz? Yetmez mi bu soðuk esinti aramýzda dolaþýp duran?...

Sokaklarda geziyorum... Nerede olursam, nereye girersem gireyim, iki kiþi biraraya gelmiþ konuþuyor kulak kabartýyorum acaba beni yanýltacak bir çifte rastlar mýyým diye. Acaba diyorum bir umut, insanlar ''falanca þunu dedi, ben de þöyle dedim...'' gibi bizi mutsuzluktan öteye asla götüremeyecek kelimeleri kullanmadan kaç dakika konuþacaklar diye. Ama boþunaý bütün ümitlerim...

Susalým artýk lütfen. Sizler de susun artýk ve konuþmayýn baþkalarýndan. Kalbinizi dinleyin. Kendinizle sessiz diyaloglar kurun. Birilerini konuþacaðýnýzý anlayýnca dilinizi ýsýrýn ve cezalandýrýn kendinizi. Eðer illaki birinden bahsedecekseniz o kiþinin olumlu yönlerinden bahsedin. Tabi eðer gücünüz buna yetecekse...

Sözde deðil, uygulamada da bu erdemleri yaþatalým. Yaþayalým bu deðerleri ki ''artýk neredeee'' gibi iç çekmeleri unutalým, tarihe gömelim. Sevelim kendimizi ama unutmayalým ''baþkasýný yürekten ve bir þey beklemeden'' seversek ancak o zaman bu sevgi oklarý yerine ulaþýr. Eleþtirmeye kendimizden baþlayalým ki ilk önce kendi eksikliklerimizi farkedip baþkalarýný eleþtirmeye dilimiz varamasýn.

Hadi hep birlikte en büyük erdemi yaþayalým. Hepimiz susalým ve kendi iþimizi yapalým




ALINTI

su-su-yorum !

--------------------------------------------------------------------------------

Sana; kýr çiçeklerini anlatacaðým, hani dört yapraklý yoncayý, umarsýzca ezdiðin!
Sana; meleklerden bahsedeceðim seni hiç yalnýz býrakmayan!
Sana; þükürden bahsedeceðim elhamdülillahýn sýrrýndan!
Sana; taþlardan bahsedeceðim, bir taþýn gücünü gör ve anla diye!
Sana; yokluðu anlatacaðým, varlýðý anlamanýn en kýsa yolu diye!
Sana; bir resim çizeceðim mutluluðun resmi olmasa da hüznü öðrenebilirsin belki!
Sana; beni anlatamam onu sen keþfetmelisin!
Sana; bir oyun öðreteceðim, sýrf arasýra kaybetmeyi bil diye!
Sana; dua etmeyi öðreteceðim, sohbetin en güzeli o diye!
Sana; nefes almanýn ne tür bir borç olduðunu anlatacaðým, borcunu ödemeyi þimdiden düþün diye!
Sana; ateþten söz edeceðim, gerçekleri unutma diye!
Sana; cennetten bahsecedeðim, neyi isteyeceðini bil diye!
Sana; rahmeti anlatacaðým, ne olursa olsun umudu yitirme diye!
Sana; sabrý öðreteceðim, en büyük erdem diye!
Sana; aþký öðretmeye çalýþacaðým, bazý þeylerin kesinlikle öðretilemeyeceðini anla diye...
Sana; gurbetten bahsedeceðim, yüreðimdeki gurbetten...
Ama þimdi deðil!
Þimdi Su-Su-Yorum!
Çünkü sükûtu öðrenmeni istiyorum...




ALINTI

Açlarýn Gözbebekleri

Deðil birkaç
deðil beþ on
otuz milyon
aç
bizim!

Onlar
bizim!
Biz
onlarýn!
Dalgalar
denizin!
Deniz
dalgalarýn!

Deðil birkaç
deðil beþ on
30.000.000
30.000.000!
Açlar dizilmiþ açlar!
Ne erkek, ne kadýn, ne oðlan, ne kýz
sýska cýlýz
eðri büðrü dallarýyla
eðri büðrü aðaçlar!
Ne erkek, ne kadýn, ne oðlan, ne kýz
açlar dizilmiþ açlar!

Bunlar!
Yürüyen parçalarý
o kurak
topraklarýn!

Kimi
kemik
dizlerine vurarak
yuvarlak
bir karýn
taþýyor!

Kimi
deri... deri!
Yalnýz
yaþýyor
gözleri!
Uzaktan
simsiyah sivriliði
nokta nokta uzayýp damara batan
kocaman balý bir nalýn çivisi gibi
deli gözbebekleri,
gözbebekleri!
Hele bunlar
hele bunlarda öyle bir aðrý var ki,
bunlar
öyle bakarlar ki!...
Aðrýmýz büyük!
büyük!
büyük!
Fakat
artýk imanýmýza inemez tokat!
Demirleþti baðrýmýz,
çünkü aðrýmýz
30.000.000
deli gözbebekleri!
Gözbebekleri!
Ey
beni
aðzý açýk
dinleyen adam!
Belki arkamdan bana
bu kalbini
haykýrana
"kaçýk"
diyen adam!
Sen de eðer
ötekiler
gibi kazsan,
bir mana
koyamazsan
sözlerime
bak bari gözlerime;
bunlar:
Deli gözbebekleri!
Gözbebekleri!


Nazým Hikmet Ran |