1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn birlik, dayanýþma ve mücadele günü olarak, 1886 tarihinde Amerikan iþçilerinin Þikago kentinde sekiz saatlik iþ-günü için baþlattýklarý genel greve burjuvazinin saldýrýsýyla baþlayan ve dört iþçi liderinin idam edilmeleriyle sonuçlanan bir tarihe sahiptir. Marksizm-Leninizmin büyük ustalarýndan F. Engels'in deyiþiyle, 1 Mayýs'ýn tarihi, burjuvazinin, “henüz olgunlaþmamýþ olan bu emek ayaklanmalarýný kaba kuvvet ve kaba bir sýnýf adaleti ile bastýrma çabasý”nýn tarihidir. Geçen yüzyýl içinde, burjuvazinin iþçi sýnýfýna karþý saldýrýsý ve katliamlarý durmaksýzýn sürmüþ ve dünyanýn pekçok ülkesinde iþçi sýnýfý bu saldýrý ve katliamlara karþý mücadele etmiþtir. Bu mücadelede, iþçi sýnýfý, her zaman kendi sýnýfýnýn dayanýþmasýyla, birliði ile yer almaya çalýþmýþtýr.
Ýþte, 1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn, burjuvaziye karþý, kapitalizme karþý mücadelesinin, birlik ve dayanýþmasýnýn bir simgesidir.
1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn her simgesi gibi, çekiç-orak gibi, sýkýlý bir yumruk gibi, kýzýl yýldýz gibi, her zaman burjuvazinin en þiddetli saldýrýsýna maruz kalmýþtýr. 1 Mayýs günlerinde yaþanýlan olaylar, burjuvazinin iþçi sýnýfýnýn bu simgesine saldýrarak, onun ana gücünü, sýnýf gücünü sindirme çabalarýnýn ürünüdür. Burjuvazi, siyasal zoru ile iþçi sýnýfýný sindirme çabalarýnýn yanýnda, onun sýnýf bilincini bulanýklaþtýrmak, çarpýtmak amacýyla ideolojik saldýrýlarýný da sürdürmüþtür. Ýþçi sýnýfý, her zaman ve her yerde, burjuvazinin bu ideolojik ve politik saldýrýlarýna karþý durmak ve kendi mücadelesini sürdürmek durumundadýr. Bunun için, iþçi sýnýfýnýn siyasal olarak örgütlenmesinden ve Marksist-Leninist ideolojiyi savunmaktan baþka bir silahý yoktur.
Burjuvazinin 1 Mayýs'ý saptýrma çabalarý, hemen her zaman iþçi sýnýfýnýn kendi sýnýf gücünün bilincine varmasýný ve kullanmasýný engellemeyi amaçlamýþtýr. Bu amaçla, 1 Mayýs'larýn birer “festival” havasýna sokarak yozlaþtýrmaktan, onun içeriðini boþaltarak bir “tatil günü” haline getirmeye kadar her yolu denemektedir. Bundan öte, 1 Mayýs'ý, her yýl ayný biçimde yinelenen bir gün haline getirerek, “alýþýlmýþ” bir gün gibi anlaþýlmasýný saðlamaya çalýþmaktadýr.
Burjuvazinin bu çabalarýnýn en büyük destekçileri, kendilerini iþçi sýnýfýnýn temsilcisi gibi sunan sosyal-demokratlar ve sol oportünistler olmaktadýr. Onlar, gerek 1 Mayýs'larý “festival” havasýna sokulmasýnda, gerek içeriðinin boþaltýlmasýnda önemli iþlevler yerine getirmektedirler. Ýþçi sýnýfý, onlarýn gerçek yüzlerini açýða çýkarmalý ve onlarý tecrit etmelidir.
Tüm bunlar, iþçi sýnýfýnýn yüzyýldýr karþý karþýya kaldýðý sorunlardýr. Bu sorunlarýn üstesinden gelmek, iþçi sýnýfýnýn birlik ve dayanýþmasýyla olanaklýdýr.
1990'larýn dünyasýnda SSCB'nin daðýtýlmýþlýðý koþullarýnda burjuvazi, özellikle de emperyalist burjuvazi bayram etmektedir. “Globalizm”, “yeni dünya düzeni” propagandalarýyla, iþçi sýnýfýna karþý elde ettikleri geçici zaferlerini kutsamaktadýrlar. Her yerde, Marksizm-Leninizmin “öldüðünü” ilan ederek, iþçi sýnýfýný en temel silahýndan yoksun býrakmaya çalýþmaktadýr. Ama bu propagandalarýn da sonu gelmiþtir. Emperyalist-kapitalizmin ekonomik buhranýnýn giderek derinleþtiði bir döneme girilmektedir. Milyonlarca iþçi iþlerinden çýkartýlmakta, iþsizlerin sayýsý hýzla artmaktadýr. Emperyalist sömürünün çarklarý iþlemekte, emperyalizme baðýmlý uluslar ve ülkeler, Endonezya'da olduðu gibi, bir gecede yoksullaþabilmektedir. Ýþçi sýnýfýnýn onlarca yýllýk mücadelesi ile kazandýðý ekonomik ve sosyal haklar elinden alýnmaya çalýþýlmaktadýr. Bugün emperyalist metropollerde iþçi sýnýfýnýn kazanýlmýþ haklarýnýn pekçoðu sýnýrlandýrýlmaktadýr. Ve burjuvazi, tüm bunlarý yaklaþan ekonomik buhran koþullarýný hesaba katarak yürütmektedir. Tüm bu süreçte, burjuvazi, özellikle emperyalist burjuvazi, geçmiþ dönemlerle kýyaslanamayacak kadar rahat ve pervasýzdýr. Onun bu rahatlýðýnýn ve pervasýzlýðýnýn tek nedeni, iþçi sýnýfýnýn kendi ideolojisinden, Marksizm-Leninizmden kopartýldýðýný düþünmesidir.
Böylesine bir ortamda emperyalizmin soldaki uzantýlarý olan oportünistler, Marksist-Leninist teoriyi gözden düþürmek için ellerinden geleni yapmaktadýrlar. Ülkemiz somutunda olduðu gibi, her türden legalist ve reformist sol örgüt, her türlü ilke ve kuralý bir yana býrakarak iþçi sýnýfýnýn bilincini çarpýtmaya çalýþmaktadýr. Ve 1 Mayýs günü meydanlara çýkarak iþçi sýnýfýnýn temsilcisi olduðunu göstermeye çalýþmaktadýrlar. Onlar, dünyada ve ülkemizde, bir devrim sorunu olduðunu, devrimin kaçýnýlmaz olduðunu görmezlikten gelmektedirler. Onlar, iþçi sýnýfýnýn gerçek ve kalýcý kurtuluþunun devrimde olduðunu gizlemeye ve devrim mücadelesini karalamaya çalýþmaktadýrlar. Bunu yaparken, etraflarýna topladýklarý kitlenin sayýsýný bir “güç gösterisi” gibi kullanmaktadýrlar. Meydanlarda binlerce kiþilik kitleye sahip olduklarýný göstererek, kendilerinin ne denli güçlü ve etkili olduðu imajýný yaratmaktadýrlar. Böylece iþçi sýnýfý saflarýndaki küçük-burjuva duygu ve eðilimlerini güçlendirmeye çalýþmaktadýrlar. Ýþçi sýnýfýný, küçük-burjuvazinin dünya görüþüne çekmek, onlarýn tek amacý durumundadýr. Bundan etkilenen kimi sol örgütler, bu oportünistleri teþhir ve tecrit etmek yerine, onlarýn yöntemlerini kullanarak meydanlara çýkmaktadýrlar. Ve bunu yaparak, iþçi sýnýfý saflarýnda yaygýnlaþtýrýlmaya çalýþýlan küçük-burjuva dünya görüþünü güçlendirmektedirler. Her 1 Mayýs'ta görülen bu oportünist çabalarýn görüntüleridir. Artýk bu ve benzeri yozlaþtýrma ve saptýrma çabalarýna son vermenin zamaný gelmiþtir.
1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn ideolojisine karþý her türden saptýrmanýn teþhir edildiði bir gün olmalýdýr.
1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn küçük-burjuva dünya görüþüne hapsedilmesine karþý bir mücadele günü olmalýdýr.
1 Mayýs, iþçi sýnýfýnýn, sýnýflarýn ortadan kaldýrýldýðý, sömürünün, insanýn insana kulluðunun yokedildiði, insanlýðýn kalýcý kurtuluþuna doðru ilerleyen tarihsel hareketinin bir günü olmalýdýr.
1 Mayýs, birey olarak deðil, sýnýf olarak, iþçi sýnýfýnýn sosyalizme doðru giden zafer yürüyüþünde, kýzýl bayraklarýn dalgalandýðý bir gün olacaktýr.
Ve tüm bunlar, sadece ve sadece, iþçi sýnýfýnýn politik eylemi ve örgütlenmesiyle; bu eylem ve örgütlenmedeki birlik ve dayanýþmasýyla olanaklýdýr. Ýþçi sýnýfý saflarýndaki sosyal-demokrat ve oportünist etkilerin ortadan kaldýrýlmasýyla bu politik örgütlenme ve eylem, zaferi saðlayacaktýr. Ve ancak o zaman, 1 Mayýs, gerçek anlamda iþçi sýnýfýnýn birlik, dayanýþma ve mücadele günü olarak burjuvazinin sonunu ilan edecektir.

YAÞASIN 1 MAYIS!
YAÞASIN PROLETARYA ENTERNASYONALÝZMÝ!
KURTULUÞA KADAR SAVAÞ!