Eger bu gun yasamis olsaydi Asik veysel, mahzuni, bizim koyden asik Suzani. Acaba anlayabilirler miydi? Saz calmanin arac degil amac oldugunu. Bunyelerinde nerelere gizlerlerdi, Bagrin yanisinisin degil, ifade edilisinin para ettigini. Kimbilir ne garipserlerdi bir turkunun 300 farkli yorumunun var olmasini. Galiba bir asalak gibi hala onlarin yazdiklarinin emilmesini yuzlerini burusturarak izlerlerdi.

Yukarda adini saymadigim, bu turku tarihine adini yazdirmis ve kani emilmekte olan cok ozan var. Birileri onlarin miraslarina cok siki sarilmakta, turkuleri sevdiklerinden degil, onlarin cesetlerine basip yukseleceklerini zannettiklerinden. Ki ister istemez popularizm turkulere kadar kendini soktugundan, kisa vade de kazanimlar soz konusu.

Akli basinda her kisi turku dinlemeden once, ben bunu neden dinliyorum ve dinledikten sonra bunyeme neler katiyorum ve bu turkuler bana ne anlatmak istiyor diye sormali. Bunlarin cevabi gelecege sesleniste sakli, toplumsal duyarliligi olan her ozanimiz kendisini yabana atarak, ben yandim siz yanmayin diyerek gelecegine seslenmis. Bizler bu sesi duyuyor muyuz? Yoksa bireysel cikarlarimizin birer basamagi mi olmakta bu turkuler bizler meshur olmak isterken?

Gecmisten gelen bu mesajlari duymak bir kenara , uretilenden gelen gecmisimizi yok etmek icin sulukler gibi emiyoruz onurlu gecmisimizi, kimse bana cikip sayamaz son 10 yilda bak bunlari urettik diye. Tuketimin bir parcasi olan birey uretemez. Asik Veysel ‘derdimi doksem derin dereye’ derken biliyordu ki dertleri o derin dereyi dolduracakti. Bunu bize sanat ile miras birakti. Suzani ‘olura olmaza’ derken bunu dersem bana para verirler derdinde degillerdi.

Zorla ittire ittire onumuze doktukleriniz var, ve bunu kabullenmemizi istiyorsunuz, benim icin sanat degil, deger verilmesi gerekenin bile yanindan gecmiyorsunuz. Bunu kisisel olarak algilamak ve yolunuza devam etmek sizin parayla olan askinizin gucune kalmis. Ki eminim bu boyle devam edecek.

Ama ayni cografyanin genlerini paylastigim, onune sunulani yemekten ziyade sorgulayacak genc kardeslerim de var en azindan olmalilar. Kimsenin yureginizi opmesine izin vermeyin, ardimizda birakmamiz gereken pislikleri iyi tanimamiz lazim. Bize turkulerde miras birakilan bu yapiskan iliskiler degildi. Saf ve temiz bir dunyayi var edebilme cabasinin atesi inanmasaniz bile belkide kizlar daginin dibinde 70 ler de yanan bir coban atesinde kivilcimlanmisti. O kevenin kozune uflemezseniz soner. Yanip koz olup kullerimizden yeniden yaratmamiz lazim kendimizi. Kokusmuslari birakin onunuz dekilerine bakin.

Birileri kral’in ciplak oldugunu soylemek zorunda, bosverin emminizin dayinizin sizin icin ne dusundugunu.Borclu oldugunuz sefillikler yokluklar var. Agustos sicaginda o analar yuzlerinde tullerle sizin icin sagdi o koyunlari, kumaciktan korkarak.
Var edecegimiz bir dunya varsa, kemirecegimiz degil uretip guzellikler katacagimiz bir dunya olacak. Tum genclere ve gonlu genc kalanlara selamlar...